آرتروز و آرتروز بیماری های پیچیده ای هستند که مفاصل را تحت تاثیر قرار می دهند. به دلیل علائم مشابه، بسیاری از مردم فکر می کنند که این بیماری ها یکسان هستند، اما اینطور نیست. آرتریت و آرتروز در علل بیماری، ماهیت توسعه آن، ناحیه آسیب متفاوت است و نیاز به درمان کاملاً متفاوتی دارد.
فرض کنید دو نفر با شکایت از درد مفاصل به پزشک مراجعه کردند. یکی به آرتریت و دیگری آرتروز تشخیص داده شد. در حالی که هر دو بیمار در صف نشسته بودند، فرصت داشتند تا به طور خلاصه درباره مشکلات سلامتی خود صحبت کنند.
مشخص شد که علائم آنها بسیار شبیه است: مفاصل آنها درد می کند، آنها با قدرت کامل خم نمی شوند / خم نمی شوند، آنها در شب یا در روز استراحت نمی کنند. حتی تشخیص ها مشابه هستند، اما هنوز متفاوت هستند. اگر هر دو بیماری مفاصل را تحت تأثیر قرار دهند، تفاوت بین آرتروز و آرتروز چیست؟
آرتریت چیست
آرتریت یک بیماری التهابی مفصل است. همیشه قبل از آسیب به بافت استخوان یا غضروف توسط عواملی رخ می دهد.
مواد فعال بیولوژیکی از سلول های تخریب شده آزاد می شوند که باعث ایجاد یک واکنش التهابی می شود. رگهای ناحیه آسیبدیده منبسط شده و پر از خون میشوند: به همین دلیل، سلولهای ایمنی در بافت مفصل ظاهر میشوند تا با عامل آسیبرسان مبارزه کنند.
در همان زمان، قسمت مایع خون از بستر عروقی خارج می شود و ادم ایجاد می شود که ناحیه التهاب را محدود می کند. به این ترتیب بدن خود را در برابر آسیب های گسترده باکتری ها، اجسام خارجی و مواد شیمیایی محافظت می کند.
پس از حذف کامل یا جزئی عامل بیماری زا، مکانیسم بهبودی شروع می شود. اگر آسیب جزئی بود، عملکرد طبیعی بافت بازیابی می شود. نقایص عمیق از طریق اسکار بهبود می یابند، ناحیه ای از بافت همبند ناهموار که عملکرد طبیعی یک اندام را انجام نمی دهد.
آرتریت تمام این مراحل را طی می کند:
- تغییر - آسیب؛
- ترشح - تشکیل ادم؛
- تکثیر - شفا.
دلایل
دلایل زیادی برای این بیماری وجود دارد که ما مهمترین آنها را لیست می کنیم:
- عفونت استرپتوکوک (لوزه، مخملک) اغلب باعث عارضه - روماتیسم می شود.
- اتوآنتی بادی های تهاجمی - پروتئین هایی که بدن برای مبارزه با بافت های خود تولید می کند. این وضعیت زمانی ایجاد می شود که خطایی در دفاع ایمنی وجود داشته باشد که به دلیل آن مفاصل را به عنوان یک عنصر خارجی برای بدن درک می کند - آرتریت روماتوئید.
- نقض متابولیسم پورین منجر به رسوب کریستال های اسید اوریک در مفاصل - نقرس می شود.
- واکنش های آلرژیک می تواند بافت مفصلی را با ایجاد یک واکنش التهابی درگیر کند - آرتریت آلرژیک.
- استفاده طولانی مدت از برخی داروها باعث التهاب می شود (ایزونیازید، دی پنی سیلین، هیدرالازین، پروبوئینامی) - آرتریت ناشی از دارو.
- باکتری ها از طریق جریان خون یا در حین جراحی وارد می شوند - آرتریت عفونی.
- عفونت ویروسی یا باکتریایی در هر مکانی می تواند به طور غیرمستقیم بر بافت مفصل تأثیر بگذارد - این آرتریت واکنشی است.
- آسیب حاد - آسیب اخیر (ضربه، کبودی، پارگی کپسول).
علائم
این بیماری با مرحله اولیه حاد مشخص می شود، یعنی در پس زمینه سلامت کامل، فرد دچار درد شدید در مفصل می شود. اشکال خود ایمنی با آسیب متقارن به مفاصل کوچک - مفاصل بین فالانژیال انگشتان، مچ دست و آرنج مشخص می شود.
در اکثریت قریب به اتفاق موارد، نقرس با التهاب مفصل بین انگشت شست پا و پا شروع می شود. در آرتریت باکتریایی و واکنشی، مفاصل بزرگ معمولاً در یک طرف تحت تأثیر قرار می گیرند: زانو، لگن، ساکرال (در محل اتصال ستون فقرات به استخوان های لگن).
روماتیسم در پس زمینه تب و ضعف عمومی ایجاد می شود که معمولاً قبل از گلودرد ایجاد می شود. التهاب شدید استخوان، بافت غضروف و سینوویوم می تواند همراه با تب، مسمومیت عمومی رخ دهد: سردرد، ضعف، بی اشتهایی.
پوست روی مفصل قرمز می شود و نسبت به سایر نواحی در لمس گرمتر می شود. از نظر خارجی، متورم به نظر می رسد و حجم آن افزایش می یابد. اگر ضایعه فقط در یک طرف ایجاد شود، تفاوت بین اندام سالم و بیمار قابل مشاهده است.
حرکت محدود با تورم و درد همراه است. اگر حفره مفصل کمی ملتهب باشد، تقریباً به طور کامل کار می کند. با یک واکنش پاتولوژیک مشخص، کل حفره سینوویال را می توان با مایع پر کرد - در این مورد، تحرک به شدت محدود می شود.
درمان
درمان توسط یک پزشک عمومی، روماتولوژیست یا تروماتولوژیست انجام می شود - اگر علت آسیب مکانیکی باشد. هدف درمان از بین بردن عامل تحریک کننده و توقف التهاب است.
برای آرتریت باکتریایی و واکنشی، آنتی بیوتیک ها، برای آرتریت خود ایمنی - سیتواستاتیک یا گلوکوکورتیکوئیدها، برای آرتریت آلرژیک - گلوکوکورتیکوئیدها و آنتی هیستامین ها مورد نیاز است.
مایع التهابی با سرنگ یا ساکشن مخصوص در حین آرتروسکوپی خارج می شود. مفصل برای تمام دوره التهاب حاد بی حرکت است. پس از آن، تمرینات درمانی برای بازگرداندن تحرک مفصل به بیمار نشان داده می شود.
توصیه دکتر
با توجه به تمرین شخصی و تجربه کاری همکاران، کمپرس با ژلاتین برای التهاب مفاصل با هر علتی مفید بوده است. اجرای آنها آسان و ارزان هستند. شما باید گاز را در چند لایه تا کنید، طول و عرض باید به اندازه ای باشد که برای مفصل درد کافی باشد. گاز تا شده را در آب داغ فرو کنید، فشار دهید و صاف کنید. یک لایه نازک از ژلاتین را روی آن بپاشید، آن را بغلتانید تا مثل کیسه داخل کیسه شود و بیرون نریزد. آن را روی محل اتصال قرار دهید، آن را با یک کیسه پلاستیکی در بالا بپیچید و آن را با بانداژ و/یا گچ چسب محکم کنید. می توانید تا 3 ساعت از کمپرس استفاده کنید، آن را 2 بار در روز به مدت 2 هفته انجام دهید. معمولاً تأثیر در روز 4-5 استفاده احساس می شود، اما برای رسیدن به نتیجه مطلوب باید درمان ادامه یابد. اگر دوره قطع شود، درد عود می کند.
آرتروز چیست؟
آرتروز (در غیر این صورت آرتروز) یک بیماری دژنراتیو است. این بر اساس بدتر شدن تغذیه غضروف مفصلی، بهبود آهسته تر و نازک شدن تدریجی است.
به بیان ساده، لایه غضروف سریعتر از بازسازی شدن پاک می شود. سطوح مفصلی استخوانی نمایان می شود. آنها به اندازه غضروف صاف نیستند و هنگام حرکت با قدرت به یکدیگر ساییده می شوند. صفحات استخوانی تا حدی از بین می روند و التهاب مزمن خفیف ایجاد می شود.
همانطور که بیماری پیشرفت می کند، خارهای استخوانی در مفصل رشد می کنند - یک واکنش محافظ بافت در برابر آسیب مداوم. آنها از سر خوردن سطوح نسبت به یکدیگر جلوگیری می کنند و تحرک مفصل مختل می شود.
آرتروز در اکثر افراد پس از 30-40 سال شروع به پیشرفت می کند، سال ها طول می کشد، علائم آن خفیف یا متوسط است.
استئوآرتریت مفاصل مهره ای معمولاً استئوکندروز نامیده می شود.
دلایل
عوامل مستعد کننده ای وجود دارد که باعث ایجاد آسیب شناسی در سنین پایین می شود و روند آن را پیچیده می کند:
- فعالیت بدنی سنگین در ورزشکاران؛
- چاقی؛
- سابقه آسیب مفصلی؛
- بیماری های عروقی؛
- سبک زندگی کم تحرک؛
- نقض پیکربندی طبیعی مفصل، به عنوان مثال، با کف پای صاف؛
- قرار گرفتن طولانی مدت در معرض ارتعاش؛
- در زنان - عدم تعادل هورمونی یا یائسگی.
علائم
مفاصل بزرگ معمولاً در یک طرف تحت تأثیر قرار می گیرند: زانو، لگن، ساکرال. بیماری بدون توجه شروع می شود. در ابتدا، درد نادر است و با فعالیت بدنی قابل توجهی همراه است.
این ناراحتی در همان روز یا پس از چند روز اگر فرد موفق به استراحت شود از بین می رود. با پیشرفت بیماری، شدت درد افزایش مییابد و حتی با انجام فعالیتهای عادی روزانه نیز بروز میکند.
تحرک مفصل به تدریج کاهش می یابد و در نتیجه بیماری کاملاً از بین می رود. حرکات در اندام آسیب دیده باعث درد شدید می شود. استئوآرتریت می تواند بر اساس نوع آرتریت بدتر شود - مایع در حفره مفصل جمع می شود، پوست روی آن قرمز می شود و داغ می شود. پس از کاهش واکنش التهابی، سیر بیماری به سیر قبلی خود باز می گردد.
درمان
درمان آرتروز توسط تروماتولوژیست، ارتوپد و گاهی جراح انجام می شود. هدف درمان بازیابی فرآیندهای متابولیک در غضروف، بهبود تغذیه مفاصل و از بین بردن واکنش التهابی است. درمان مادام العمر است، می تواند مداوم یا دوره های دارویی باشد.
در طول دوره اینترکتال، کندروپروتکتورها به شکل قرص و پماد، تمرینات درمانی و ماساژ تجویز می شوند. در صورت تشدید، کندروپروتکتورها به صورت داخل وریدی یا عضلانی همراه با مسکن ها و داروهای ضد التهاب تجویز می شوند. یک تروماتولوژیست می تواند هر چند ماه یکبار داروهای محافظ را مستقیماً به مفصل تزریق کند.
مراحل پیشرفته بیماری نیاز به مداخله جراحی دارد که در طی آن مفصل بیمار با مفصل مصنوعی جایگزین می شود.
تفاوت بین بیماری ها
| امضا کنید | آرتریت | آرتروز |
| علت بیماری | التهاب | تخریب بافت غضروف |
| فعلی | حاد، مزمن با تشدید | مزمن |
| درد | از همان ابتدا شدید، در صبح مشخص تر است | در ابتدای بیماری ضعیف است، اما به تدریج افزایش می یابد. در عصر و بعد از ورزش افزایش می یابد |
| حرکات | لازم است "پراکنده" شود - صبح بعد از خواب، مفاصل کمترین تحرک را دارند | تحرک به تدریج کاهش می یابد، بدون سفتی صبحگاهی |
| مفاصل آسیب دیده | مفاصل کوچک دست و پا به طور متقارن تحت تأثیر قرار می گیرند. بزرگ ها از عفونت باکتریایی رنج می برند | یک یا چند مفصل بزرگ در طرف های مختلف بدن |
| آزمایش خون | تغییرات التهابی مشخص در آزمایش خون عمومی، فاکتور روماتوئید، پروتئین واکنشگر C، آنتیبادیهای پاتوژنها | بدون تغییر مشخصه |
| اشعه ایکس | تغییرات مرحله ای، پوکی استخوان - از دست دادن بافت استخوانی، کیست در استخوان ها | تغییرات تدریجی، تغییر شکل فضای مفصلی، ظاهر خارهای استخوانی و برآمدگی ها. |
| درمان اساسی | داروهای ضد التهاب | کندروپروتکتورها |
ویژگی مشابه هر دو بیماری یک دوره پیشرونده با از دست دادن تدریجی تحرک است. آرتریت خودایمنی اغلب در سنین جوانی خود را نشان می دهد، زمانی که فرد هنوز به سلامت خود بی توجه است.
لازم به یادآوری است که هر درد در مفاصل که مدت طولانی طول می کشد تحت شرایط خاصی رخ می دهد - این یک دلیل جدی برای مشورت با پزشک است. مهم است که بیماری را به موقع تشخیص دهید و درمان آن را شروع کنید تا پیشرفت روند پاتولوژیک را کاهش دهید.